Odrzucenie spadku

Odrzucenie i przyjęcie spadku to kolejne instytucje prawa spadkowego, które znajdują powszechne zastosowanie. W zależności od woli spadkobiercy umożliwiają one wyłączenie od dziedziczenia lub przyjęcie spadku wprost albo z dobrodziejstwem inwentarza. Odrzucenie spadku powoduje, że spadkobierca zostaje wyłączony od dziedziczenia tak jakby nie dożył otwarcia spadku, nie łączą go wówczas z masą spadkową żadne relacje prawne. W takiej sytuacji w jego miejsce do dziedziczenia powołani są zstępni (dzieci, wnuki itd.). Także i oni mogą odrzucić spadek. Warto przy tym pamiętać, że w przypadku osób małoletnich, to rodzice lub opiekuni prawni dziecka będą mogli złożyć stosowne oświadczenie, po uprzednim uzyskaniu zgody właściwego sądu rodzinnego.
Jeżeli spadkobierca zdecyduje się uczestniczyć w procesie dziedziczenia to wówczas może przyjąć spadek wprost – co oznacza, że przyjmuje spadek w skład swojego majątku i odpowiada za długi spadkowe całym swoim majątkiem. Jeżeli przyjmie spadek z dobrodziejstwem inwentarza to jego odpowiedzialność za długi spadkowe będzie ograniczona do wysokości wartości stanu czynnego spadku ustalonego w spisie inwentarza i w wykazie inwentarza.
Oświadczenie o przyjęciu lub odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub notariuszem w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o powołaniu do spadku (np. od dnia dowiedzenia się o śmierci spadkodawcy lub o odrzuceniu spadku przez wstępnego). Jeżeli w tym terminie spadkobierca nie złoży stosownego oświadczenia wówczas zgodnie z treścią art. 1015 k.c. następuje przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza.